“Polka? Od razu widać, po charakterze.”

Często powtarzam, że bardzo lubię czytać książki o silnych kobietach, które nie poddały się pomimo wielu przeciwności losu. Takie historie bardzo mnie inspirują, sprawiają, że nie poddaję się tak łatwo w życiu. Na jednej półce w regale znalazło się miejsce dla takich książek jak “Dziewczyny Wojenne” Łukasza Modelskiego, “Dziewczyny Wyklęte” Szymona Nowaka, czy “Dziewczyny z Powstania” Anny Herbich. Teraz dołączę do tego zacnego towarzystwa kolejną książkę: “Dziewczyny z Syberii”, również autorstwa Anny Herbich.

półka

Jest to zbiór dziesięciu historii, prawdziwych historii, opowiedzianych przez kobiety, które w czasach młodości przeżyły prawdziwe piekło. Każda historia zaczynała się podobnie – spokojne, wręcz sielankowe dzieciństwo przerywa wybuch II Wojny Światowej. Okupacja, walka o lepsze jutro i wolną Ojczyznę, ciągły strach o życie swoje i bliskich. Nocne walenie w drzwi, kilka chwil na spakowanie najpotrzebniejszych rzeczy, długa podróż w nieznane, dzikie tereny Syberii.  

Bardzo młode, mające całe życie przed sobą, trafiały do łagrów, gdzie powoli wyniszczały je głód, ciężka praca ponad siły, choroby i trwająca dziesięć miesięcy zima. Nie złamały się jednak – walczyły do końca wierząc, że za jakiś czas powrócą do swoich domów i rodzin, do wolnej Polski. Czytając te historie wielokrotnie miałam łzy w oczach, i raz po raz wykrzykiwałam “To przecież niemożliwe!!”  Niemożliwe, że organizm ludzki jest w stanie tyle wytrzymać, a przede wszystkim niemożliwe, że to człowiek zgotował taki los drugiemu człowiekowi. Wiele z bohaterek postawiło sobie za cel przetrwać, nie dać się złamać, wrócić. I konsekwentnie do tego zmierzały, pomimo wielu przeciwności.  

11258730_10203517516332138_100553606_o

W jednej z historii bohaterka słyszy zdanie “Polka? Od razu widać, po charakterze”. Ja po przeczytaniu tej książki i zapoznaniu się z losami kobiet z “Dziewczyn z Syberii” , “Dziewczyn z Powstania” czy “Dziewczyn Wyklętych” jestem jeszcze bardziej dumna z tego, że jestem Polką. Bardzo dobrze, że powstają takie książki. Pamięć o bohaterkach, które żyły, kochały, walczyły, umierały, powinna być wieczna i przekazywana dalej, z pokolenia na pokolenie. 

Advertisements
This entry was posted in Ocenione książki. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s